Susanne i Argentina

Cusco

2011-12-05T23:10:00.001+01:00

Dei siste dagane har vi altså tilbragt i Cuzco. Dessverre har eg ikkje så veldig mykje meir spennande å fortelje om det, då vi stort sett har vore opptatt med å skrive, eller prøve å skrive, heimeeksamen i latinamerikansk litteratur. Heldigvis begynner vi å nærme oss slutten no, så kanskje vi faktisk får noko ut av dei siste to dagane her før vi drar vidare.

I går var vi forresten ute på ein liten tur igjen - denne gongen til busstasjonen i Cuzco. Vi kjøpte oss nemlig bussbillettar til nattbuss til La Paz onsdag - spenning i kvardagen altså!

Vi bur forresten på eit veldig koselig hostell her i Cuzco som heiter Hostal Suecia 2. I dag var den koselige eigaren framme med julepynten, og vi vakna opp til dette på døra våra: (ho smilte forresten fornøgd då vi julehungrige nordmenn uttrykte vår begeistring!)

Hostellet har dessverre ikkje internett eller kjøkken, noko som betyr at vi får utforska litt av kvart av kva kafear og restauranter i Cuzco har å by på.. Til no er favoritten den lekre kafeen La Bondiet, berre to kvartal frå hostellet! Kelnerane lurer sikkert på kvifor i alle dage vi kjem til ein by som Cuzco, og so ikkje gjer anna enn å sitte på data og ete fruktsalat..

Ruta Inka 2

2011-12-04T01:31:00.001+01:00

På Dead Woman's pass

Tea time slo aldri feil!

Mai framme på første campen

Top of the world

Det finst faktisk på ekte, Machu Picchu. Ikkje berre på postkort

Og utsikta på turen var upåklageleg

Vi og söta systrene

Ruta Inka

2011-12-03T21:51:00.001+01:00

24. november kl. 04:30 om morgononen ankom vi Cuzco,Sør-Amerika sin arkeologiske hovudstad, eller Verdas navle som inkaene sjølve kallabyen. Personleg gjekk denne songen på repeat i haudet mitt. Vi fekk makka oss inn i ein taxi og ankomhostellet eit par minutt seinare. Nattevakta var snill og ga oss nøkkel tilrommet sjølv om vi sikkert var altfor tidlig ute, så vi fekk sove eit par timartil slutt. Nattbuss i Latinamerika er, etter mi erfaring, ikkje akkurat åanbefale. Dei er generelt langt over gjennomsnittleg glad i air conditionen, såsjølv om det er 5 grader ute skal det tydeligvis vere enda kaldare inne.

Etter eit par timar skjønnheitssøvn hadde vi endeleg fåttvarmen i oss, og bestemte oss for å kike oss rundt i C-town. Det er nok ikkjetvil om at dette er ein av dei mest turistifiserte byane i verda, det verkarsom halvparten av bygningane er restauranter, medan resten er hotell ogreisebyrå. Men, ein sjarmerande by til trass, som utan tvil har mengder å by påtil den som er interessert. Vi var imidlertid ikkje så voldsomt interesserteakkurat den dagen, vi var meir interesserte i kva som skulle skje dei nestefire dagane. For mange veker sidan meldte vi oss nemleg på den berømte InkaTrail, ein fire dagar/tre netter lang tur som til slutt ender opp i MachuPicchu. Sidan vi allereide hadde betalt eit depositum på 200 dollar kvar var vilitt smånervøse for å ha blitt utsatt for ein god gammeldags scam, men omkvelden dukka ein represetant frå selskapet opp for å gi oss ein sistebriefing, vi betalte resten av summen og alt viste seg å vere ærlig og rederlig(www.amazonandesperu.com kan hervedanbefalast!).

Halv sju morgonen etter vart vi plukka opp og bussa ilag medein haug andre til Km 82, startpunktet for el Camino Inka. Her vart vi delt oppi to grupper, spansk-og engelsktalande, og etter litt om og men endte vi opp iden engelsktalande (noko vi til slutt var veldig fornøgde med!). Foruten om osstre besto gruppa vår av to svensker, tre amerikanerar, ein franskmann, eittysk/taiwansk par, ein korear, to peruvianske guidar og ikkje minst ein haugmed bærarar (som vi knapt såg noko av fordi dei sprang frå oss opp bakkane –med over 20 kg på ryggen..).

Av dei andre eventyrerane på gruppa fortener faktisk Amy fråUSA sitt eige avsnitt. Ho framheva seg allereide første dagen då ho etter eintur på do utbraut i genuin begeistring ”My favourite kind of bathrooms! Just awhole in the ground, yeah!!” Hennar sanne natur skulle imidlertid vise seg forfullt til froukost morgonen etter; ”Goodmorning everybody! How did you all sleep!?” Klokka er halv seks, og ingen bryrseg med å svare, så Amy tek saka i eigne hender; ”I slept great! I love the mountain air! I’m moving tothe mountains! What are we doing today? I’m so excited!” Det heile toppar seglikavel dagen etterpå. Nora frå Taiwan ligg småsjuk i teltet, men Amy harløysinga: ”Just tell her that every step she takes is one step closer to theend!” Fantastisk. Dei som kjenner den småkyniske delen av meg kan nokforestille seg mi begeistring over å ha slik ein gledesspreiar I gruppa..

Uansett, Dag 1 starta som sagt på Km 82, 2750 m.o.h. Ettereit par timar gåtur stoppa vi for å ete lunsj. Bærarana hadde sjølvsagt komtfram lenge før oss, og alt sto dekket og klart og venta på oss. Eg haddeforventa å sitte på bakken og nærmast ete med fingrane, men der tok eg grundigfeil. Både stol, bord, bestikk og duk hadde heltane våre bert med seg, og detvar sjølvsagt både forrett og hovudrett. Det toppa seg likavel då vi var frammeved overnattingscampen Wayllabamba og vi fekk beskjed om at det var tea timeklokka halv seks. ”Haha, tea time du,” tenkte vi, dumme som vi var. Her var detnemleg ikkje noke tull – er du på telttur så er du på telttur! Og halvseks vartteen servert, fulgt av både huagevis med popkorn (!) og småkaker. Og slik vardet kvar dag.

Første stopp på turen! Framleis relativt friske og opplagde

Dag 2 hadde vi på førehand blitt advart mot at kom til å vereden hardaste dagen. Etter ein stigning på 1300 m nådde vi endeleg Dead Woman’spass, 4215 m.o.h (kult med trivia, hæ? Dead woman var forøvrig ein ganske braskildring av meg også når eg endeleg nådde toppen..). Slitne og fornøgdebegynte vi på nedstigninga og då skal eg love eg var glad for at eg hadde kjøptein gåstav til 8 kroner! Gelebein og bratte inkatrapper er inga enkelkombinasjon.. Vi nådde campen akkurat idet det begynte å regne, og hadde bådelunsj, tea time og middag der. Om kvelden hadde vi avstemning om når vi skulleha frukost dagen etter. Det endte med at vi stakkars nordmenn vart nedstemt, ogdet vart bestemt at vi skulle gå eit par timar før vi hadde frukost.

Dead Woman's pass

Dag 3 vakna vi litt småbitre over at det framleis var lengeigjen til frukost, men som dei tøffingane vi er beit vi oss i det. Då detendeleg var frukosttid hadde kokken slått på stortromma og serverte kake!Oppvokst på norske mantra om at frukost er dagens viktigaste måltid var videssverre ikkje mektig imponerte, men godt var det lell. Vidare gjekk turenganske greitt, fram til vi begyndte på nedstigninga. Nærmare bestemt 3200trappetrinn nedstigning (var det noko inkaene kunne, så var det å byggjetrapper!). Trappetrinna tok på, og det varte eit par dagar før gongsperraforsvann frå leggane for å seie det mildt.

Morgonen etter var spenninga til å ta og føle på. Endelegvar dagen der! Dag 4 sto vi opp klokka halv fire for å prøve å komme tidlig ikøa til den siste kontrollposten før Machu Picchu. Sjølv om vi stilte opp trekvarter før opninga verka det som vi var ganske langt bak i køa, og stemningavar heller nedrtrykt. Vi skandinavere forsøkte å lette på stemninga ved å syngeluciasanger (det var trass alt første søndag i advent) utan at eg skal påstå atdet hjalp nevneverdig. Då fleire titals personar paserte oss for å nå gruppa siframfor oss i køa merka vi irritasjonen byggje seg opp. Franskmannen stilte segtil slutt opp midt i stien for å blokkere for forbipasserande. Like etterforsøker ein mann å gå forbi, men Frankrike vel å ignorere dette eir parsekund. Det viste seg kjapt at han ignorerte det eit sekund for lenge, formannen bak hadde ikkje tenkt å vente meir enn han måtte, og dytta han av fullkraft vekk frå stien. ”Hey, take it easy man!” roper han då, men får berre eit stygtblikk og ein minst like stygg bevegelse tilbake, og svarer då truande ”See youat Machu Picchu!!” Småamper stemning i køa til Machu Picchu, med andre ord.

Etter at vi endeleg passerte kontrollen fekk vi plutselgfornya styrke, og fauk av garde mot Solporten, det første punktet vi kunne sjåMachu Picchu frå. Sjølve Machu Picchu kan ikkje beskrivast med noko anna ennbilete. Magisk.

Då det var på tide å sei farvel til gruppa slo forøvrigUSAmy til igjen; ”You know there’s always someone everybody hates in a group,but in this group I liked everybody! Oh my god it must be me... I like sing and talk all the time.” Kleinstillheit.

(PS: Sitt no på ein kafé med elendig nett, gidd derfor ikkje vente på at fleire bilete skal laste opp. Men det kjem sikkert fleir så snart eg vil ha noko anna enn eksamensskriving å gjere på..)

Puno og øyhopping

2011-12-01T21:39:00.001+01:00

Etter Copacabana dro vi vidare til Puno. Ein heilt OK by forsåvidt, der det mest relevante er at den har god forbindelse til dei ulike øyene i Titkaka-sjøen. Vi dro først til las Islas Uros, ein samling av 41 flytande øyer. Øyane vart opprinnelig bygd av Uros-folket for å sleppe unna dei valdelige inkaene. Øyane vert laga av ein spesiell type plante, som etter kvart som den begynn å råtne frå botnen av vert fylt på igjen frå toppen. No lever Uros-folket hovudsakleg av turisme, men det finst framleis øyer der folk lever tradisjonelt. På veg til øyane vart vi forøvrig overfalt av ein peruviansk skuleklasse som synst det var mykje kjekkare å ta bilete av oss enn turistattraksjonane rundt seg. Vi fekk ein ny forståelse for kjendislivet, for å seie det slik.

Vi tok like godt og overnatta på øya, der vi til og med fekk stempel i passa våra!

Morgonen etter vart vi plukka opp av ein båt og kjørt til Isla Taquile. Her vart vi verkeleg sjarmert! Innbyggjerane var utrulig venlege og mannfolka gjekk rundt og strikka heile tida. Vi gjekk over øya, stoppa på toppen og åt litt før vi gjekk ned ei laang steintrapp til havna på motsatt side.

Idyll

Gutteklubben Grei brukte den tre timar lange båtturen til å strikke seg nye luer

Villig posering

Ved sidan av jordbruk og turisme er handarbeid øya sin desidert viktigaste inntektskjelde

Etter ein herlig dag tok vi båten tilbake til Puno før vi tok nattbuss til Cuzco og turen sitt desiderte høgdepunkt; the Inka Trail!

Bolivia baby - Copacabana og Isla del Sol

2011-12-01T17:24:00.001+01:00

19. november, ferdigpakka og godt nøgd med eksamen, sa eg, Elise og Mai adiós og hasta luego til Buenos Aires og satte kursen nordover. Nærmare bestemt mot Bolivia. Etter eit par tima landa vi i Santa Cruz der vi like godt overnatta på eit litt småshabby hostell der ikkje ein gong dopapir var inkludert, før vi morgonen etter flaug vidare til La Paz, den nest største byen i Bolivia. Godt over 3000 m.o.h. var førsteinntrykket vårt ganske svimmelt og kortpusta.

Første glimt av Titikaka-sjøen

Etter eit par timar kom vi oss vidare mot Copa - Copacabana (unødvending å nemne kva temansangen for turen har vore)! Om det skulle vere nokon tvil var vi ikkje på veg mot Brasil, men ei lita bygd ved Titkaka-sjøen (som forøvrig ligg ved grensa mellom Bolivia og Peru - 3800 m.o.h.). Etter tre timar skvist saman i ein liten minubuss nådde vi endeleg den idylliske bygda. Vi var då sopass reduserte p.g.a høgda at vi ikkje orka meir enn ei lita runde for å kike oss rundt før vi slokna på hostellet.

Vi fekk høyre at den tradisjonelle "Mate de Coca" skulle hjelpe mot høgdesjuke, så det måtte vi sjølvsagt teste ut. Om det hjalp eller ikkje er framleis uvisst.

Byvandring

Det var først då vi sto opp tidlig morgonen etter at reisa sitt første problem meldte seg; minibanken i Copacabana er nemleg stengt søndagar og mandagar. Dette var sjølvsagt ein mandag. Men, vi fann ut at vi hadde kontantar nok til å komme oss på ein båt til Isla del Sol (Soløya), og so fekk vi heller ta det som det kom etter det. Isla del Sol viste seg å vere ein nydeleg øy der m.a. dei første inkaene og solguden deira skal ha vorte til.

Båtturen til Isla del Sol vart ein kald fornøyelse

Kaldt, men med veldig fin utsikt

Guiden vår på øya

Mesa de sacrificio aka Offerbordet, det dei m.a. ofra lamaer og småungar

Øya var full av både Inka- og andre ruinar

Elise og eg var beget fornøgde med både nyinnkjøpte fjellsko og bukser!

Etter eit par timar på både nord - og sørsida av øya tok vi båten tilbake til Copacabana. Etter ein kjapp opptelling av pengane våre viste det seg at vi hadde nøyaktig 110 bolivianos igjen. Bussen til Puno og Peru gjekk om to timar og viste seg å koste 30 bolivianos per person - altså hadde vi 20 bolivianos ekstra (ca 16. kr)! De ville blitt overraska over kor mykje mat vi klarte å få tak i for dei slantane.. Eit par timar seinare var vi framme i Puno og klare for Peru-delen av turen vår!

Sudamérica

2011-12-01T01:06:00.001+01:00

Til dei som framleis følgjer med på bloggen min kan eg fortelje at det ikkje er bortkasta! Om ikkje lenge kjem nemlig ein heidundrandes oppdatering frå Sør-Amerika! Forbered dykk på heilage sjøer, flytande øyer, campingtur med innlagt tea-time, lamaer, heimeeksamen i latinamerikansk litteratur og ikkje minst - Machu Picchu. Stay tuned!

Og ellers då

2011-11-17T04:39:00.001+01:00

No går det faktisk mot slutten her i Buenos Aires. Laurdag set eg, Elise og Mai kursen mot Bolivia og Peru! Sjølv om det vert litt vemodig å dra herifrå, so vert det sikkert enda kjekkare å reise!

Her er eit par småting eg har gjort i det siste, men som ikkje har rukke å kome på bloggen:
- Fredag hadde eg skriftleg eksamen, og mandag muntleg. Det betyr at så snart heimeeksamenen er ferdig så sei eg hasta luego til alt som heiter skulearbeid fram til neste haust!
- Forrige helg var eg på Calle 13-konsert! Dei spelte på festivalen Personal fest, der m.a. Damian Marley, Soja og Sonic Youth også spelte. Eg var også på Calle 13-konsert i Costa Rica, men no kunne eg sangane mykje betre og konserten var rett og slett fantastisk bra! Vi stilte oss opp omtrent ein og ein halv time før konserten begynte for å få gode plassar, og det var definitivt verdt det!
- Eg har funne ut at argentinsk is er heilt utrulig god. Seriøs utfordring til italian gelato!
- Eg har ete enda meir dulce de leche, og lagt på meg eit par kilo til
- Eg har vore på middagsbesøk hos Beatriz, og ete ekte argentisk asado (barbecue)
- Og ikkje minst har eg fått ein argentinsk aksent på spansken min! Pinade ikkje verst!

Feria de Mataderos

2011-11-12T16:36:00.001+01:00

Forrige veke tok Beatriz meg med til marknaded Feria de Mataderos. Den ligg litt utanfor sentrum, og er eit litt meir autentisk marknad en det som er der vi bur (men der var sjølvsagt likevel ein del turistar). På marknaden solgte dei alt mogleg av handarbeid og heimelaga produkt, honning, dulce de leche, ost, pasta, iskrem, syltetøy, kjøt, krydder osb. osb.

Spontan dans i gatene

To damer lagar empanadas framfor svoltne kundar

Kjøt, kjøt og meire kjøt...

Advarsel: syteinnlegg

2011-11-10T19:23:00.000+01:00

Feber og sår hals frå tysdag og fram til i dag, då det gjekk over til ei heftig forkjølelse i staden. Eksamen i morga a du? Shit

El Caminito

2011-11-04T20:46:00.000+01:00

Montevideo

2011-10-28T05:59:00.000+02:00

Det går berre meir og meir opp for meg kor kult UWC faktisk er. Eg har verkeleg venner over heile verda! I kveld var eg for eksempel og såg Mariana (andreåring frå Argentina) spele konsert i ei kyrkje her i Buenos Aires, og i helga skal eg vere med gamlelæraren min på marknad. Eg har også møtt venner av Karla her, og dratt på Second Sunday ay Six (UWC alumni-møte) og møtt fleire UWC-folk. Og i helga dro eg til Montevideo, hovudstaden i Uruguay, for å besøke Malena.

Sjøl om det er utrulig kult å bu i Buenos Aires, har eg funne ut at eg kanskje ikkje er heilt storbyjente (ikkje so stor iallefall), og det var difor utrulig herlig å dra til Montevideo ein tur. Berre ein liten fergetur vekke er Montevideo på mange måtar ein mindre versjon av Buenos Aires; mykje lavare tempo, lavare hus, færre, men akkurat same folk!

Den helga eg var i Montevideo var det også Día de la partimonio (beste oversetting eg finn er "verdsarvsdag") det vil sei at alle museum var ope og gratis, og det var sang, dans og konsertar i gatene! Utrulig kjekt! Sidan Malena praktisk talt er ei levande historiebok, lærte eg også veldig mykje!

I Montevideo har dei ei lov som sei at eit visst antall tred må plantast for kvar bygning. Det har resultert i ein utrulig grøn, fin by!

Malene tok meg med på Puerto del mercado, som er ein stor bygning med masse restauranter inni. Og alle restaurantene ser slik ut; ein stor grill med kjøt, kjøt og meire kjøt. Skal love dykk eg var med når eg dro derifrå!

Søndag dro vi til det størse fruktmarknad/bokmarknad/loppemarknad/alt-mogleg-marknad eg har sett. Igjen, veldig koselig og avslappa!

Det begynn faktisk å nærme seg slutten på opphaldet mitt her i Argentina. Meeen, det er eigentleg heilt greit - 19. november set nemleg eg, Elise og Mai kursen mot Machu Picchu! Gjett om vi gler oss!

Landskamp: Argentina - Chile

2011-10-19T01:24:00.004+02:00

Her kjem endelig litt bilete som Mai tok frå Argentina-Chile-kampen vi såg forrige veke! Kampen var den første av Argentina sine VM-kvalikkampar, og derfor ikkje utrulig viktig. Men der va likevel nok av folk og utrulig stemning! Ein opplevelse eg seint vil gløyme!

Elise, eg og Mai

Eg og Elise har fått på brillene, og følgjer spend med..

Vi satt rett under Chile-fansen, som iallefall visste å lage liv! Det gjekk i ett med sang og trommer og brøling heile kampen

Og mål blei det! 4-1 til Argentina, for å vere nøyaktig

Argentina-fansen verka eigentleg meir opptatt av å rakke ned på Chile-fansen enn å heie. Det første dei gjor når Argentina scora var iallefall å snø seg rundt og rope og gjere narr av Chile-fansen

Tigre

2011-10-07T19:56:00.001+02:00

Forrige veke dro eg og Elise til den idylliske byen Tigre, ca ein times togtur utanfor Buenos Aires. På grunn av kanalane minnar byen om ein slags søramerikansk versjon av Venezia. Tigre er populært som feriestad for argentinera, og langs kanalane låg haugevis med små, litt nedslitte, feriehus.

Til slutt fann vi også fram til dette nydelige prinsesseslottet, som rommar museet Museo de Arte Tigre

Iguazu!

2011-10-04T23:28:00.001+02:00

I helga dro eg og ein haug andre (hovudsakleg frå spanskklassa mi) til nasjonalparken Iguazu. Parken, som inneheld dei spektakulære Iguazu-fossane, ligg i grenseområdet mellom Argentina, Brasil og Paraguay, og det tek 17 timar med buss frå Buenos Aires. I teorien. Vi endte vel opp med rundt 20 timar, då bussen fekk motorstopp etter kanskje 16 timar, og vi måtte vente ei lita evigheit på ein bensinstasjon midt i ingenting. Når vi endeleg kom fram gjor det likavel absolutt ingenting, då dette må ha vore den mest fantastiske naturopplevelsen min nokon gong. Bileta de ser under viser verkeleg ikkje halvparten av vedunderet.

Elise og eg

Det var utrulig godt tilrettelagt med stiar og bruer i parken. Vi kunne for eksempel gå ut på dette platået, og kike rett ned på et metervis djupt stup. Vi fekk verkeleg kjenslen av å vere midt i fossefalla!

Vi kom fram på ettermiddagen fredag, og hadde akkurat nok tid til å dra over grensa til Brasil og sjå fossefalla frå den sida. Her ventar vi på grensa!

Vatn er ikkje berre vatn i desse fossefalla

Alle bileta er frå fredagen, då vi var heldige med været. Laurdagen regna det dessverre så mykje at eg ikkje fekk tatt opp kameraet. Det einaste problemet med det var at eg ikkje fekk tatt bileter, ellers var det ein utruleg opplevelse. Vi var då på Argentina-sida, der vi kunne gå mykje nærmare fossefalla og sjå dei frå alle mogelge vinklar. Vi var også med på ein båttur ovanfor fossefalla, og ein liten tur på ein motorbåt der vi kjørte bokstavleg talt inn i fossen. Ein heilt utrulig opplevelse!

Litt sightseeing

2011-09-25T01:14:00.000+02:00

Casa Rosada

Plaza de Mayo

Puerto Madero (hamna)

Cementario de Recoleta

2011-09-20T23:33:00.000+02:00

Her i Buenos Aires kan dei å begrave sine døde med stil. I helga dro vi til gravplassen i Recoleta, og det var rett og slett utrulig fint! Hundrevis av små, rikt utsmykka hus der viktige personar liggg i kistene sine.

Chavanee og eg framfor grava til Evita Peron

Det er forskjell på folk, også etter at dei er døde. Nokon fekk berre eit hol i veggen som grav.

Universidad de Buenos Aires - Facultad de Ingeniería

2011-09-20T04:08:00.001+02:00

Her går eg på skule!

Feliz día de la Independencia Costa Rica!

2011-09-15T20:50:00.000+02:00

UWCCR - Costa Rican Independence Day - Parade in Santa Ana 2010 from Jon Jeu on Vimeo.

Sommar, spansk og salsa

2011-09-14T04:20:00.000+02:00

Spanskklassa (lærar Laura til venstre)

Indrefilet til frrukost ekje gale!

No har sommaren verkeleg begynt å komme her! Sjøl om det vert litt kaldt om kvelden ligg temperaturane lett over 20 grade om dagen, deilig! Mandag var det val også i Argentina, og universitetet vi går på vart brukt som stemmelokale, så då tok spansklæraren vår like godt klassa med på kafe istaden. I dag dro eg og Elise på salsatime på skulen, og det var.. kjekt. Følte mej kjempeklomsete og dårlig, men det var kjekt likavel! Både i går og i dag laga vi skikkelig middag i leiligheita (vi he endelig funne eit skikkeleg supermarked). I dag kjøpe eg også billett til Eric Clapton-konsert her i Buenos Aires! Tjohei!

El Jardín Japones

2011-09-11T02:06:00.001+02:00

La Milonga

2011-09-08T05:01:00.001+02:00

I dag har eg dansa tango i Argentina! I Buenos Aires er det vanleg med noko som heiter Milonga, som er utestadar der ein dansar tango. For litt over 30 norske kroner fekk vi ein og ein halv time tangoundervisning før eit orkester begynte og spele og showet starta. Og for eit show! Det var iallefall den heftigaste trekkspel-spelinga eg nokon gong har sett! Utrulig stilig!

På universitetet vi går på tilbyr dei diverse gratis utanomfaglege aktivitetar, som f. eks dansetimar. I dag meldte eg og Elise oss på salsatimar! Dessverre var salsa og tango samtidig, så vi får heller prøve å dra på milongas litt oftare.

La Recoleta

2011-09-07T02:02:00.000+02:00

Når det allereie kjennast ut som at eg faktisk bur i Buenos Aires er det lett å gløyme å vere turist! Men på søndag dro Elise, Joakim, Chavanee og eg til bydelen La Recoleta der vi gjekk i diverse parkar, marknadar og såg den store metallblomsten Floralis Generica.

Floralis Genérica

2011-09-05T02:52:00.000+02:00

Ei veke i Buenos Aires

2011-09-03T20:14:00.001+02:00

Då har eg vore ei veke i Buenos Aires! Wow! Føle eg har gjort mykje, samtidig som eg kvar dag blir klar over kor utrulig mykje som finst her og kor utrulig lite tid vi har. Her kjem ei lita oppsummering;

Søndag begynte som sagt tidligare med marknaden i San Telmo, og om kvelden eit infomøte på felleshuset til kulturstudier. Mandag hadde vi kartleggingsprøve og omvisning på universitetet. Det er veldig fint utanpå, ser ut som eit gresk tempel! Skulen ligg ca 20 minutt frå leigligheita, så det e null stress å gå. Tysdag hadde vi våre første skuletimar. Vi skal ha rundt 3 tima undervisning kvar dag, to forskjellige typa litteraturtimar og to typa spansktimar, altså fire ulike lærarar. Vi har m.a. seminartima fire gonga i veka, der vi berre er seks stykke. Sidan eg tek advanced Spanish vert litteraturtimane også gitt på spansk, noko som rett og slett er dritvanskelig.

Onsdag hadde vi vår første tangotime! Det var utrulig kjekt, men litt dyrt, så veit ikkje om eg kjem til å fortsette. Torsdag kveld var vi på sushiparty i ein av dei andre leiligheitene der det bur elever frå kulturstudier. Der var heldigvis også sushi med kjøt og kylling, så eg vart mett eg også! I går såg vi landskamp på felleshuset, før vi dro ut om kvelden! I dag vert det forhåpentligvis litt sightseeing, hasta luego!

Salimos

2011-09-03T10:43:00.000+02:00

Utsikta frå vinduet idet vi går ut for kvelden

La Boca

2011-09-01T22:46:00.001+02:00

Mandag var eg, Elise og Chavanee på vår første sightseeing-tur! Den gjekk sjølvsagt til El Caminito i bydelen La Boca. Der var rett og slett utrulig koselig, men husa malt i alle mulige fargar, folk som dansa tango i gatene og sjølvsagt ein del turister. Sola kika også fram ein liten tur!

Turistas perdidas

Dei fine romkameratane mine

Søndagsmarknad i San Telmo

2011-08-31T22:09:00.000+02:00

Søndag gjekk vi for å sjekke ut marknaden i San Telmo. Det var utrulig koselig! Mykje dill og dall, men også mykje fint. Her er litt kaldt no, spesielt om morgonane, men sola varma godt når ho e framme. Heldigvis he vi ei varmepumpe i leiligheita, så vi klare oss fint!

2011-08-31T14:54:00.000+02:00

Eg og Elise testa ut kjøkkenet, og laga vårt første måltid i Buenos Aires! Vi he funne ut at grønnsakshandlaren i gata sel ferdig oppkutta grønnsaksmiksar kvar dag!

Utsikta frå vinduet; nede til høgre ser de litt av den femfelts bilvegen rett utanfor. Veggane her er nok ikkje spesielt godt isolert, så vi hører veeldig godt all trafikken

Buenos Aires

2011-08-31T05:30:00.001+02:00

Søndag morgon kom eg endeleg fram til Buenos Aires! Eg vart eit døgn forsinka pga storm i Frankfurt, men vel framme gjor det ingenting. Leiligheita vår ligg ganske sentralt i Buenos Aires, berre rundt ti kvartal frå universitetet der vi studerer. Adressa mi er

Av. Independencia 1202, 1a
cp 1099
Buenos Aires (CABA)
Argentina

Eg deler leiligheit med Elise og Chavanee, og den består av eit rom med kjøkkenkrok, spisebord, sofa, tre senger og eit lite bad.

Chavanee er godt nøgd med leiligheita!

Dessverre er internettet ganske dårlig no, så det vart ein ganske liten update. Skal prøve å laste opp fleire bilete i morga, mellom anna frå turen vår til bydelen La Boca!

Casa

2011-08-05T14:40:00.000+02:00

Turist i Noreg: Geiranger/Skageflå

2011-08-01T22:14:00.002+02:00

"Vil du være med å bestemme, nytter det ikke å sitte hjemme"

2011-07-31T14:42:00.001+02:00

"La dette være valget der ungdom reiste seg og slo ring om demokratiet. La dette være startskuddet for et ungdomspolitisk engasjement som vil prege både dette valget og mange valg fremover"
Frå kronikken Til ungdommen i Aftenposten i dag

2011-07-24T23:41:00.000+02:00

For vel eit og eit halvt år sidan satt eg i Costa Rica og diskuterte "Europe's move to the right." Det kjendes så inderlig fjernt. Kven skulle trudd at det skulle ramme så hardt og brutalt i vårt lille land.

Varme tankar går til alle dei som er berørt av denne latterlige tragedien. De er ikkje aleine.

Her er ditt vern mot vold,
her er ditt sverd:
troen på livet vårt,
menneskets verd.

Da synker våpnene
maktesløs ned!
Skaper vi menneskeverd
skaper vi fred.

This is just the beginning

2011-07-12T22:34:00.001+02:00

Que esto sólo empieza

Mueve la cabeza

Monteverde

2011-07-10T15:22:00.000+02:00

Etter ei fantastisk veke i Bocas del Toro sa vi farvel til Bethania, før Danielle, Diana og eg satte kursen mot nasjonalparken Monteverde. Det biologiske mangfoldet er jo noko av det Costa Rica er mest kjendt for, så det var kjekt å få sett litt av regnskogen på nært hald. Vi var også innom ein ostefabrikk, dreven av nokre innvandra amerikanske kvekera! Alt i alt ein nydeleg plass, som anbefalast om nokon tek seg turen til Costa Rica ein gong!

Graset er faktisk grønare i Costa Rica

Que es eso? Eso es queso!

Feira burdagen min og greier gjor eg og!

Inne i nasjonalparken

Todo tranquilo

Bocas - undervass-eingongskamera

2011-07-10T15:09:00.000+02:00

Wizard Beach

Martin og meg

Segltur og snorkling - meg og Danielle

Katamaran

Korallrev

Bocas del Toro

2011-06-23T13:49:00.001+02:00

Vel ein times køyring frå grensa mellom Costa Rica og Panama ligg ein karibisk versjon av paradis. Bocas del Toro er ei lita øygruppe, som til trass for auka turisme dei siste åra framleis framstår som nærmast uberørt. Akkurat nok turisme til at det er lett å finne overnatting og det ein treng, sjølv om prisane nok er ein del høgare enn i resten av Panama. Vi blei i Bocas fem netter, noko som var akkurat nok til å utforske forskjellige strender, dra på segltur, snorkle, bli solbrente og nyte vår siste stund i pura vida-land (for så ulikt Costa Rica var det ikkje).

Manuel Antonio

2011-06-23T09:09:00.000+02:00

Første stopp på graduation-turen vår var Manuel Antonio på Stillehavskysten i Costa Rica. Då reiste vi ilag med familien til Danielle, som hadde leigd eit herlig hus. Vi var så slitne etter eksamen i tillegg til to døgn utan søvn og med mykje grining, at vi rett og slett blei i huset alle dagane (tre dagar). Når de ser bilda forstår de kanskje kvifor:

Basseng og greier!

Chillaxa på høgt nivå

Og i glede over eit reint og fullt utstyrt kjøkken slo vi til med skikkelig latinamerikansk mat; tostones og arepas!

Graduation

2011-06-22T20:07:00.001+02:00

Torsdag 26. mai var endeleg dagen vi alle hadde venta på der. Heile skulen var pynta i finstasen, og det var taler, tårer og full pakke. Eit bilde sei som kjendt meir enn 100 ord, så eg skal la bileta tale for seg:

Class of 11

Los noruegos


Eg mottek diploma og er offisielt ferdig!

2011-05-30T23:27:00.000+02:00

Daa er eg offisielt graduated og UWC Alumni. Det vert feira med reising rundt i Costa Rica med dei fine jentene mine, for oeyeblikket i Manuel Antonio. Eg er heime i Volda 15. juni.

Om 20 timar..

2011-05-23T03:40:00.000+02:00

er eg ferdig med IB (forhåpentlivis) for godt! Eg sit no på biblioteket ilag med eit par andre og forsøker å studere til dei to siste eksamenane (E-systems). Men det går heller dårleg, då vi ikkje greier å la vere å tenkje på øyeblikket då vi kan storme jublande ut frå eksamenshallen... 21 t og 55 min!

Verdas beste historielærar

2011-05-22T08:29:00.004+02:00

Fredag laga historieklassa mi ei hinderløpe til læraren vår, Dave, som takk for dei to åra. Hinderløypa gjekk ut på at forskjellige grupper imiterte ulike historiske hendingar som vi har studert i løpet av året. Premien då han fullførte løypa var denne videoen som eg og Lieke filma:
(Legg spesielt merke til Emily på 3:23)

Russ 2011

2011-05-19T21:53:00.001+02:00

Takkt til Marie for bilda!

Russ 2011

2011-05-19T08:37:00.000+02:00

To be continued...

Jordskjelv

2011-05-14T02:35:00.001+02:00

I dag var eg, Danielle og Diana på eit kjøpesenter i nærheita. Plutseleg begyndte ting å bevege seg i hyllene, før golvet begynte å riste voldsomt og vi forsto det var eit jordskjelv. Vi var inne på eit stort supermarked, og etter eit par sekund storma alle ut (det var akkurat som på sånne nyheitsklipp frå svære jordskjelv). Eg hadde aldri opplevd noko slikt før og blei sjølvsagt dritredd. På bussen på vei tilbake hørte vi det målte 6.0 på Ritchers skala, og episenteret var berre rundt 10 km frå skulen. Det skal ikkje vere nokon skada i Costa Rica, men mange vegar er øydelagde og fleire område i nærheita er utan elektrisitet. Les meir på www.nacion.com

Ellers hadde eg paper 3 i historie i dag (som gjekk veldig bra etter at vi alle var screwed på paper 1 og 2), eg klipte håret mitt med ein transvestitt, hårfønaren eksploderte i handa hennar (type flammar og røyk) og akkurat no lynar og tordnar det omtrent annakvart minutt. God helg!

2011-05-09T18:25:00.000+02:00

I eit anfall av prokrastinering gjekk Jonathan rundt på biblioteket i dag og stempla graduation-datoen på folk. 17 dagar. Null stress.

Manhouche

2011-05-09T07:06:00.001+02:00

Helga før eksamen dro eg, Tino (Libanon), Danielle og Maayan (Israel) til naborestauranten Ramiros. Der fekk vi spesiallaga ein libanesisk rett som heiter Manhouche og er laga av brød med tomar og ein krydderblanding Tino hadde med seg frå Libanon. Veka før var eg med Tino på ein libanesisk restaurant, og eg har no definitivt fått auga opp for mat frå Midtausten!

2011-05-09T04:34:00.001+02:00

Follow my blog with bloglovin

Eksamenstid

2011-05-01T23:35:00.000+02:00

Det er unntakstilstand på UWCCR. Forrige fredag hadde Peace and Conflict-elevane sin første eksamen, mens på tysdag begynn alvoret for fullt for resten av oss. I mitt tilfelle betyr det 13 eksamenar frå 3. til 23. mai. Det er rundt 30 grader kvar dag og biblioteket, som einaste stad med air condition, er fullt. For meg har dei siste to vekene utelukkande dreid seg om matte, som er ein av dei første eksamenane. Litt bittert å sjå bilete frå russefeiringa heime medan eg slit med vectors, matrices, calculus og anna drit. Heldigvis har eg tur til Panama og New York etter graduation å sjå fram til! Bestilte også tur til Israel i dag, tjohei!

Class of '11

2011-04-29T06:46:00.000+02:00

2011-04-25T08:18:00.000+02:00

At det han kalte sin huslige lykke var vokset opp på den grav som hennes hjertes vår var gjemt under, visste han intet om.
Amalie Skram, Constance Ring (1885)

2011-04-23T05:21:00.001+02:00

På skulen har vi utrulig mange talentfulle elevar, og mange av dei tek eit fag som heiter visual arts. Forrige veke hadde dei utstilling med alle kunstverka sine. Amalia har laga eit utrulig stilig av meg:

Semana Santa

2011-04-22T08:19:00.000+02:00

Dette er den første ferien eg tilbringer på skulen, og det har egentlig vore utrulig herlig. Bortsett frå det faktum at final exams nærmar seg i skremmande fart, ergo mykje av tida har gått med til matte, har eg hatt ein veldig fin ferie så langt. Skulen har ordna tur til basseng og kino, eg har gått til fruktmarkedet, romvesenbursdag, israelsk middag, shisha, happy hours, bollebaking, og i kveld åt eg og noken andre elevar ein herleg laksemiddag (!!) med Carey, dama som praktisk talt styrer heile skulen. Entonces, bortsett frå at rommet mitt blei utsatt for ein grusom flygemaurinvasjon (og då meiner eg _hundervis_ av maur) så har eg det for tida meget bra :-)

2011-04-16T00:55:00.001+02:00

UWC Costa Rica Lip Dub from Jon Jeu on Vimeo.

Vi skal nok bli russ vi me!!

2011-04-14T05:07:00.001+02:00

Iallefall etter at ditta kom i posten i dag!

2011-04-12T18:53:00.000+02:00

Trur Dagbladet les bloggen min ass.. I ei kåring av verdas beste strender, kva anna strand enn Santa Teresa får plass på topplista? Berre hyggelig db

2011-04-06T06:37:00.001+02:00

No såg eg akkurat ein vaskebjørn springe forbi meg! For nokon dagar sidan såg eg også ein armadillo for første gong, medan iguanaer nærmast er daglegkost. Lenge leve tropisk klima!

2011-04-05T20:19:00.001+02:00

alt_for_varmt

Martin sin bursdagsfrukost

2011-04-02T05:41:00.000+02:00

Santa Teresa

2011-03-31T07:05:00.002+02:00

Sidan påskeferien i år er rett før våre final exams, fekk andreåringane ei langhelg der vi blei sterkt oppfordra om å dra til stranda. Eg og dei fine jentene mine tok hintet, og ein time etter vår siste E-systems mock exam var ferdig satt vi på bussen på vei til stranda Santa Theresa! Sol, sand og strandparties var oppskrifta på ei utrulig herlig helg!

postpostpost

2011-03-24T00:37:00.000+01:00

Vil berre minne alle kjekkinga om at adressa mi e:

Colegio del Mundo Unido Costa Rica
P.O. Box 678-6150
San José, Costa Rica

Og at ej faktisk he bursdag mens ej e her (ikkje før i juni, ej veit, men ting tek tid, både å bli sendt og komme fram ;-) )

Solnedgang

2011-03-21T19:02:00.000+01:00

I blant har ein faktisk tid til å gå opp i fjellsida ved sidan av skulen og berre nyte livet

Alt er ikkje berre fryd og gammen på UWC...

2011-03-19T18:28:00.002+01:00

2011-03-19T00:40:00.000+01:00

Då er eg akkurat ferdig med to og ein halv time og rundt 10 handskrivne A4-sider historie-mocks... Endelig helg, så e det påan igjen med to og ein halv time historie meir mandag.

Mocks

2011-03-16T05:38:00.000+01:00

Dinna veka og den neste har vi mocks - prøveeksamen - i alle fag. Vi hadde paper 1 i matte i dag, og paper 2 i morga tidlig. Det betyr sjølvsagt intensiv pugging. Eg sit for øyeblikket på biblioteket ilag med ein haug andre andreåringar minst like fortvilte som meg. Heile pensum skal kunnast. Jaja. Vi har iallefall lært at til finals - då skal vi starte tidligare enn to-tre dagar før prøva...

International Women's Week

2011-03-11T21:52:00.001+01:00

I forbindelse med kvinnedagen og International Women's Week arrangerte nokre elever på skulen ein marsj i Santa Ana. Her er heile haugen framfor skuleparten

Marsjen var ein "freeze," der vi av og til stoppa for å fryse i spesielle stillingar

"Kvar niande dag dør ei kvinne av vald i heimen. Det kan vere naboen din, venninda di eller deg sjølv"

41 % av costarikanske kvinner vert utsett for fysisk mishandling under svangerskapet"

2011-03-09T00:56:00.002+01:00

"I myself have never been able to find out what feminism is; I only know that people call me a feminist whenever I express sentiments that differentiate me from a doormat or a prostitute." Rebecca West

Fastelavenssøndag, med blomster kjøpt på fruktmarknaden

2011-03-08T19:39:00.000+01:00

Kvinnedagen!

2011-03-08T19:36:00.000+01:00

Gratulerer med kvinnedagen alle saman!

Og gratulerer so mykje med dagen, mamma!

Fotballaget!

2011-03-08T05:53:00.000+01:00

Malpaís, Jazz Cafe

2011-03-06T19:43:00.000+01:00

Dinna helga er ein spesiell helg. Det er nemleg den første helga på evigheite (nærmare to år) då eg har absolutt null skulearbeid eg egentlig skulle ha gjort. Fantastisk! Siúan og eg bestemte oss for å utnytte dinna helga til fulle. Sidan det costarikanske bandet Malpaís skulle spele på Jazz Cafe, bestemte vi oss for like godt å ta ein "overnight permission" slik at vi slapp å dra tilbake til skulen klokka tolv (vi får berre fire slike permissions i året). Det var mange andre elever frå skulen som kom på konserten, men dei dro alle tilbake før tolv. Vi satt ganske fornøgde igjen og såg ferdig konserten. Hostellet vi budde på i San Jose var veldig fint, men dessverre fekk vi ikkje tid til å utnytte bassenget dei hadde, fordi vi måtte tilbake tidlig søndag. Meget godt nøgd med helga so langt!

Minnestund

2011-03-04T22:50:00.000+01:00

Forrige veke fekk Leila (ansvarlig for residencial life på skulen) ein son, Matias, som døydde berre ein drøy time etter fødselen. Sidan det skjedde medan elevane var på project week fekk vi ikkje gått i begravelsen, så i går arrangerte skulen ei minnestund for heile skulen. Den var utrulig fin og trist, med både elevar og ansatte som talte. Om kvelden ville vi elevane gjere noko meir personlig for Leila og familien hinna. Ein tradisjon på skulen er noko som heiter unity march, som ein gjer dersom noko ikkje er som det skal vere på skulen, eller det er eit spesielt behov for samhald. Vi tenkte at ein slik unity march var ein fin måte å vise vår støtte, så kl halv elleve gjekk alle elevane frå residens til residens med tente stearinlys, som vi til slutt satte frå oss utanfor huset til Leila. Ein sterk påminnelse på korleis nokre ting faktisk er større og viktigare enn den vesle bobla vi bur i her.

Reality check

2011-03-04T03:07:00.001+01:00

Semana de proyecto

2011-02-28T23:15:00.001+01:00

Anognya de la India

Estelí

Bussturen tok omtrent tolv timar, inkludert eit par timers venting på grensa. Og då er det ikkje snakk om å sitte inne i en buss med airconditioning-venting, nope - det er ut i varmen! Heldigvis var vi på grensa tidlig på morgonen og seint på kvelden, så det var ikkje so gale

Prosjektet våra gjekk ut på å leike med ungar på eit offentlig sjukehus i Estelí. Det var spesielt å sjå standaren på sjukehuset - eg lovar eg kjem til å slå til den neste nordmannen som klagar over å ikkje få aleinerom på sjukehus... Ungane var utrulig søte (og dei forsto tilogmed spansken min - for det meste iallefall), ditta er Miguel som har planar om å bli journalist når han blir stor

Ditta er leikeplassen som høyrer til barneavdelinga. Den var ganske shabby, men vart mykje finare etter at vi malte den (som på biletet)

Vi slutta på sjukehuset i totida kvar dag, så vi hadde mykje fritid. Her er vi ved eit badebasseng i nærheita av der vi budde. Vi fekk også mykje tid til å nyte nasjonaldrikken til Nicaragua, Toña..

Fredagen dro vi til ein skule som låg i eit nabolag like ved ein bossplass. Her er vi på vei tilbake igjen, og dei fleste av ungane følgte oss eit stykke på vegen. Lengst bak kan de skimte eit par av husa (skura) til familiane

Ditta var omtrent heile skulen (som også var som eit skur). Set dårlige vindauge ved ungdomsskulen i Volda litt i perspektiv

Iløpet av veka var vi m.a. klovna, og laga ballongfigurar til ungane. Her er Susan frå Ecuador

Historielæraren vår, Dave, var med som vaksen leiar for gruppa

Er du i Latinamerika, så er du i Latinamerika..

en casa

2011-02-28T21:00:00.000+01:00

Alright, då er eg heime på campus igjen, etter ei fantastisk veke i Nicaragua! Skal prøve å få lagt ut bilete og fortelje meir seinare i dag - no skal eg på Teaching English CAS

Project week!

2011-02-19T17:07:00.000+01:00

Då er det endelig tid for Porject Week igjen! Eg skal som sagt før til Esteli i Nicaragua og jobbe med barn på eit sjukehus. Vi reiser i natt - 12 timer med buss, tjohei - og kjem tilbake søndag. Gler meg utrulig!

2011-02-18T21:01:00.000+01:00

English A2 HL

2011-02-15T01:04:00.000+01:00

I dag tok engelskklassa mi bilete til Yearbook! Biletet er eit resultat av at vi i år har studert bøkene Wicked (om heksa i the Wizard of Oz) og the Crucible (om heksejakta i Salem), i tillegg til at fleirtalet i klassa er Harry Potter-blodsfans (vi dro ilag med læraren vår og såg den sjuande Harry Potter-filmen på kino).

2011-02-13T22:36:00.000+01:00

I dag har eg hundre dagar igjen på skulen. Ditta er kvifor å tenke på det gjer meg trist:

2011-02-12T21:45:00.000+01:00

Central-American Dinner

2011-02-09T21:41:00.001+01:00

TOK presentation

2011-02-04T17:25:00.000+01:00

To what extent can emotion be used to assess the value of something?

To what extent can we act individually in making an accurate assessment?

How does the role of reason compare with the other ways of knowing?

Does all knowledge require some kind of rational basis?

How can we distinguish between knowing as an individual and knowing as a group/community?

When the moral codes of individual nations clash, can criteria be developed for an international morality?

Jedda... I helga er det klart for "the TOK presentations." TOK = Theory of Knowledge, og går i bunn og grunn ut på at vi ikkje kan vite noke som helst heilt sikkert. Presentasjonana vi skal ha no i helga tel 40% av karakteren vår i TOK, som igjen kan telle opptil 3 poeng av IB-karakeren vår, i kombinasjon med EE. At det var? Den er iallefall relativt viktig. Eg, Lieke og Siúan skal ha presentasjon om "the value of the European Union." Veldig spennane egentlig, problemet er at vi må gjere det på ein TOK-måte, som plutselig ikkje er like spennande. Det blir iallefall intens jobbing i dag, vi har sålangt 200 ord, og presentasjonen skal vare ein halvtime..

las chicas noruegas

2011-02-04T17:16:00.000+01:00

2011-02-02T04:12:00.000+01:00

I dag gjekk søknadsfristen for å søke til UWC neste år ut. Rart å tenke på kor godt eg hugsar dinna tida i fjor. No håper eg berre at tida går så sakte som mulig fram til sommaren. Kommande nulteåringar; unnskyld, men akkurat no vil eg ikkje at de skal komme!

Hoy

2011-02-01T04:10:00.000+01:00

06:45 Gå til frokost, pannekaker og bacon
07:00 Skuletimar. Engelsk og historie. I historie lærte vi om japanske konsentrasjonsleira i USA under andre verdenskrig. Utrulig heftige greier, eg er framleis litt sjokkert. Dei kidnappa faktisk japanske innvandrarar frå latinamerika for å bruke dei i byttehandel for å få tilbake amerikanske krigsfangar. Google it! Det e verdt å lese litt om..
11:05 Fergdig med tima, går til postkontoret for å sende brev til Solveig, kjøper smoothie ilag med Åsa
13:00 Lunsj
13:30 Sove
14:15 Skulle egenetlig ha Teaching English CAS (på ein skule i nabolaget) men det var avlyst, så eg gjekk og la meg igjen
16:00 Bake kake ilag med Akunne (Nigeria)
17:55 Tia service. Noko eg gjer ein gong i veka, hjelp kjøkkendamene (las tias) med å servere og lage middag. I dag friterte eg poteter, tjohei!
19:30 Ete vegankjeks ilag med Åsa og Cello (Canada/Japan)
21:10 (No) Gå og ete kaka eg laga med Akunne tidligare!

Kor eg får tid til lekse? You ask me..

Ahorita

2011-02-01T03:39:00.001+01:00

Kom på at eg ikkje har lagt ut bilete av rommet mitt i år? Vel, akkurat her ligg eg no. Sidan vi berre er to, og har ekstra god plass, har vi sneke inn to ekstra bord (til venstre) og en pult sjølv om det egentlig ikkje er lov.. Hoho, badasses anyone?

Historieoppgåva mi som eg forsøker å jobbe med.. Mja, imorga kanskje

Min kjære romkamerat

Wisin & Yandel - Ahora Es

2011-01-31T04:22:00.002+01:00

&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;ii

I helga har eg innsett kor glad eg er i reggaeton. Uansett kor sjåvinistiske musikkvideoane deira er. Finst ikkje betre festmusikk!

Anoche, anoche soñe contigo
Soñaba que te besaba y que te acorralaba

Y ahora dale sin miedo, (Ahora es)
Hasta que se rompa el suelo
Y dale sin miedo (Ahora es, Ahora es)

Project Week

2011-01-26T06:01:00.000+01:00

I dag fekk vi vite kva project week vi får reise på om ein månad! Eg fekk førstevalget mitt, og skal vere med på prosjektet romkameraten min frå i fjor, Laura frå Spania, arrangerer til Nicaragua! Trur det blir kjempekjekt, vi skal jobbe på barneavdelinga ved eit sjukehus i ein by som heiter Esteli.Gler meg til å dra tilbake til utrulig vakre Nicaragua!

Bilete frå Palmares

2011-01-24T19:42:00.000+01:00

Høgdepunktet

Folkehav

Las chicas

2011-01-22T03:16:00.003+01:00

I dag har eg ein utrulig bra dag. Eg hadde to timar spansk, ti minutt e-systems og eit kvarter historie der eg fekk tilbake førsteutkastet mitt på History IA (eg skriv om Kautokeino-opprøret, læraren min synst det var kjempespennande og eg fekk veldig bra tilbakemelding). Etter lunsj gjekk eg og Danielle og kjøpte smoothie, la oss på noken teppe oppe ved fotballbana og las bøke som har absolutt ingenting med IB å gjere! Herlig. Eg las "World Cup Wishes," ei israelsk bok Danielle ga meg etter jul. No skal eg snart ut med eit par jenter og drikke vin. Ah, deilig å gløyme alt IB-stress for ein dag!

Zumba!

2011-01-20T05:06:00.000+01:00

I kveld hadde eit par resisendskoordinatorar leigd inn ein instruktør frå treningssenteret i Santa Ana til å ha Zumba-time med oss! 30 jenter, dansande og vrikkande på rumpa i oppholdsrommet, litt av eit syn! Utrulig kjekt!

Ellers har vi i dag valgt nye CAS, ej kjem mest sannsynlig til å ha African og Chinese CAS, Teaching English og fotball, i tillegg til Tia-service (hjelpe serveringsdamene med middagen) og bibliotekservice. I dag hadde også eg og noken andre andreåringar presentasjon om EE for førsteåringane. Hugser utrulig godt når våre andreåringar hadde presentasjon for oss på dinna tida i fjor, tida flyyyyr..

Calma Pueblo - Calle 13 en Costa Rica Palmares 2011

2011-01-18T05:55:00.000+01:00

mkkk

Festival - el ticostyle

2011-01-18T05:53:00.002+01:00

Veit ikkje heilt korleis eg best kan fortelle om helga, men eg får gjere eit forsøk.

- Torsdag sit eg og Danielle i kafeterian, og overhører tilfelidgvis at i helga er det Palmaresfestival. Vi hørte om festivalen i fjor, men då fekk vi ikkje dra fordi det var European Week (hehe), og vart sjølvsagt gira med ein gong.

- Vi får vite at Calle 13 skal spele, og då er det gjort. Det får så vere at vi har History IA, math portfolio og alt mulig due fredagen - vi får det gjort. Beste motivasjonen nokonsinne!

- Etter intensiv jobbing fredagskveld og mykje styr med å få over-night-permission er vi klare til å dra laurdags morgon

- Etter mykje venting er vi 11 stykke (Danielle (Israel), Diana og Amalia (Spania), Bethania (Brasil), Clara (Paraguay), Malena (Uruguay), Ejiro (Nigeria), Andres (Panama), Kamil (Marokko) og Joe (England)) som tek bussen til San Jose i tolvtida

- Litt fram og tilbake i San Jose (dei he ingen busstasjon, bussane går litt her og der) og vi finn endelig bussen som tek oss til Palmares

- Vi kjem fram til Palmares utan heilt å vite kor vi skal, men bestem oss kjapt for at konserten er det viktigaste. Vi betal difor ei dame i ei hamburgersjappe for å legge frå oss telta der, før vi begynn leite etter konsertscena

- Festivalområdet var ganske annleis enn europeiske festivalar, og kan best oppsummerast som: ei konsertscene, ei tyrefektingscene, mykje fast food-restauranter, eit tivoli, ei latterlig mengde folk og ei enda større mengd øl

- Etter minst 3 sikkerheitssjekka (der dei m. a. tok frå meg solkremen min) slapp vi inn til konsertscena (kl 14:55, 5 minutt før konserten skulle begynde)

- To andre band skulle spele før Calle 13, og konserten var ikkje ferdig før åtte-tida

- Sjølve konserten var noko av det sjukaste eg har vore med på, ikkje berre var bandet bra, men det var så ekstremt med folk eg nektar tru det var lovleg. Når alle dansar latino-style kan de berre prøve å forestille dykk korleis det var. Ein opplevelse, iallefall!

- Etter konserten bestemte eit par stykke å dra tilbake til skulen, sidan dei hadde vore oppe halve natta for å gjere ferdig skulearbeid. Vi andre vart splitta opp, gjekk rundt på området litt, tok noken karusella på tivoliet, før vi møtte dei andre i ett-tida.

- Då var det på tide å finne ein plass å sove. Vi går for å hente telta våre, og av alle ting foreslår dama i hamburgersjappa at vi kan slå opp teltet bak butikken! Ja takk, sei vi!

- Vi set opp telta og alt ser ut til å gå fint, før plutselig Amalia tråkker på eit vannrør som stikk opp frå bakken. Vatnet sprutar ut i voldsomme mengder. Eg ser for meg rørleggar-rekningar i tusenklassen, og vi får alle litt panikk.

- Men, alt ordnar seg i pura vida-land, og dagen etter slepp vi unna med ein femtilapp

- Korleis vi tilslutt kjem oss tilbake til skulen, er enda ei historie.

- Sjølvsagt får eg feber søndagskveld, i tillegg til ein utrulig hoven hals, men gjett om det var verdt det!

Alt i alt, ei fantastisk helg eg ikkje kjem til å gløyme med det første! Det verste er at det eg har fortalt no ikkje er halvparten av alt som skjedde ein gong! Den siste veka har også våre utrlig intensiv, men utrulig mykje å gjere (det samme vert den neste månaden), så det var deilig å komme seg ut av campus litt.

Palmares festival

2011-01-14T04:50:00.001+01:00

"From Wednesday, January 12 to Monday, January 24, the town of Palmares will host one of the busiest and most popular festivals in Costa Rica: Fiestas Palmares 2011. An estimated one million people attend the festival every year to enjoy food, drinks, dancing, carnivals, concerts, topes (horse parades), music, fireworks, and tico style bull-fighting (toros a la tica)."

"Palmares es muy conocido por sus fiestas en las que se vende la mitad de las cervezas que se venden en todo el año en Costa Rica."

Blir det bra helg? Trur det ja

Regreso a casa

2011-01-05T16:28:00.000+01:00

Fredag reiser eg frå dette:

Og laurdag lander eg til dette:

Det vert utrulig rart å dra tilbake for siste gang no. Trist å tenke på at eg er ferdig om berre nokre månadar. Heldigvis har eg Argentina med Elise i haust å sjå fram til!

2011-01-04T19:25:00.000+01:00

For eit par dagar sidan stilte klokka på dataen min seg automatisk til Costa Rica-tid. Reknar med det betyr det er på tide å dra tilbake

Julestemning

2011-01-04T19:24:00.000+01:00

God jul!

2010-12-24T22:27:00.000+01:00

Håpe alle nyte solsnufeiringa!

E-systems field trip

2010-12-09T07:18:00.000+01:00

Onsdag dro e-systemsklassene ilag med fyiskk på field trip til ein vindmøllepark. Det tok over fire timer å kjøre dit, før vi fekk ein kort presentasjon, åt lunsj og dro tilbake. Det mest produktive vi fekk ut av det var kanskje kule bilder. Men kjekt var det lell!

Adventstid i Costa Rica

2010-12-07T01:06:00.000+01:00

Nordmenn samla til julelunsj med risengrynsgraut m/mandel